Roest doorbreekt grenzen

‘Deze tijd gaat nooit meer verbroken zal worden’ zo luide de beroemde quote van Mart Smeets toen Eric Heiden olympisch kampioen werd in een tijd van 14.27 op de 10 kilometer in Lake Placid, 1980. Nog geen maand later ging die tijd eraan in een onbeduidende wedstrijd ergens ver in Rusland op de wonderbaan van Medeo.

Grenzen zijn er om doorbroken te worden. Als er een wet is in topsport is het wel dat tijden altijd verbeterd zullen worden, ook de tijden die niet te kloppen lijken. Toch vraag je wanneer houdt dit op? Ik maak me ook schuldig aan deze gedachtegang.

In 2004 werd ik Europees kampioen allround en deed dat in een nieuw wereldrecord punten. Nog nooit had iemand zo’n combinatie van afstanden neergelegd, ik doorbrak een grens en genoot van het uitzicht op de top van de berg die ik lang hoopte te bezetten. Helaas daalde ik weer snel af naar beneden toen een maand later Chad Hedrick en Shani Davis 1e en 2e werden op het WK allround. Mijn wereldrecord werd verpulverd. Niet veel later brak Sven Kramer door en werd de lat nog een stuk hoger gelegd, met een ongekend nieuwe combinatie van snelle tijden zette hij de toon, tot dit weekend.

Bij de eerste echte schaatswedstrijd van het nieuwe seizoen reed Patrick Roest een nog nooit eerder vertoonde 6.08, 1.44.4 en 12.47 op de 5km, 1500m en 10km op het pijlsnelle ijs in Thialf. Mijn mond viel open van verbazing door dit schaatsgeweld. Ja, Roest is een wereldtopper, de huidige wereldkampioen allround, maar neemt na dit weekend pas echt de rol van koning op de troon over van Kramer.

Of hij dit vol kan houden en dit niveau aan de dag kan leggen als het echt moet valt nog te bezien. Maar het laat wel zien waarom Mart Smeets zijn beroemde quote daarna nooit meer herhaalde op TV. Grenzen bestaan eerder in de hoofden van toeschouwers dan in de benen en harten van de topsporters die ze slechten. 

 

 

Foto Stephan Tellier
  • Deel artikel op: