Mark's Blog: Wonderkids stelen de show op EK Atletiek

Dat gevoel dat alles altijd beter wordt en de lijn omhoog blijft gaan is heerlijk. Bij mij was dit het geval tot mijn 20e jaar toen ik op het punt stond de jongste Europees kampioen ooit te worden in het schaatsen. Totdat ik halverwege het toernooi op een blokje ging staan, viel en alles voorbij was. Een 1,5 jaar lange worsteling volgde. Stiekem verlang ik terug naar de jeugdige onbevangenheid die ik zag bij twee deelnemers die de show stalen op het EK-atletiek afgelopen week in Berlijn. Leren? Nee hoor: De beste willen zijn, geloven in eigen kunnen. Dat geloof is letterlijk goud waard, als dat weg is, kun je beter stoppen. Topsport kent twee smaken: Geloven dat je kunt winnen, of jezelf voor de gek houden dat je kunt winnen.

 

Twee wonderkinderen 

De 18-jarige junior Armand ‘Mondo’ Duplantis verbaasde Europa en zichzelf door sierlijk over de 6.05 meter hoog gelegen lat te springen en zo de jongste kampioen ooit te worden op in het polsstokhoogspringen. De wedstrijd was van een ongekend hoog niveau, mede door toedoen van de 21-jarige Rus Timur Morganov en veteraan en wereldrecordhouder Renauld Lavillenie.

Vlak daarvoor sloeg de, 17-jaar jonge, Noorse Jakob Ingebrigtsen toe om binnen 24 uur zowel de 1500 meter als 5 kilometer te winnen op het blauwe Berlijnse tartan. Hij is hiermee de jongste atleet die ooit Europees kampioen in een atletiekdiscipline werd. Vooral de manier waarop hij dit deed sprak tot de verbeelding. Ingebrigtsen nam brutaal de leiding en keek niet meer achterom, ja misschien heel even dan nog voor een low-five met zijn broer tijdens de 5 kilometer.

 

 

Zo vader, zo zoon 

Opvallend is dat beide jonge deelnemers worden getraind door hun eigen vaders en kennen een betrokken familie. Duplantis’s vader Greg was zelf Olympisch deelnemer. Zoonlief is blijkbaar opgegroeid met met een polsstok en springt vanuit de achtertuin ieder jaar tot grotere hoogtes.

Gert Arne Ingebritsen heeft nooit een opleiding als coach gehad, maar hij is vader van een groot gezin en wil van zijn kinderen de beste atleten ter wereld maken. Drie van zijn zoons liepen voor Noorwegen in de 1500 meter finale op het EK atletiek afgelopen week. De winnaarsmentaliteit probeert hij er bijna letterlijk in te bakken, als hij de hele familie aan een koekjesbak wedstrijd onderwerpt.

We zien hetzelfde bij Max Verstappen, Sven Kramer of Mathieu van der Poel. Jonge talenten die houden van hun sport, direct begeleid door hun vaders, die het eigenlijk zien als een spelletje met één doel: Winnen.

 

Onbevangenheid resoneert 

Duplantis en Ingebrigtsen kunnen maar één kant op. De jonkies kijken naar boven en zien een oneindig grote hemel om te bestormen. De magie van het onbevangene resoneert. Maar iedereen weet, in geen enkel leven gaat de weg alleen maar omhoog. Dus blijf zo lang mogelijk onbevangen en geniet van dit gevoel, het is een gevoel waar iedereen blij van wordt. Familie, toeschouwers en zelfs de oudere concurrenten. Zij weten als geen ander: De winnaar heeft gelijk, de rest houdt zichzelf - in ieder geval tijdelijk- voor de gek. 

- Mark Tuitert 

  • Deel artikel op: