Diepe buiging voor Maarten van der Weijden

Birdaard, ergens tussen Bartlethiem en Dokkum, daar was het klaar. Nadat hij in zijn eentje 160 kilometer heeft afgelegd, wordt Maarten uit het water gehesen, de handen gevouwen zwaar gerimpeld als duidelijk zichtbaar teken van het onmenselijk lange verblijf in het zoete Friese water. Onmenselijk lijden is het, zelf geïnitieerd dat wel. Als de ultieme test van hoever lichaam en geest kunnen gaan. 

Diep respect dat hadden we natuurlijk al voor de man die er altijd de nadruk op heeft gelegd geluk te hebben gehad te genezen van kanker en daarna zijn leven in het teken zette van het winnen van Olympisch goud.

Wonderen bestaan niet, goed onderzoek wel

Dat lukte wonderwel ook nog. Maniakaal werkte vd Weijden aan alle details die nodig waren om het doel te halen. En typisch, na afloop van de race bedankte hij de donateurs van het Kankerfonds. Zonder hen was onderzoek niet mogelijk geweest en hadden artsen hem niet zo kunnen helpen als ze deden. De wiskundige in Maarten met een meer dan bovengemiddeld realiteitsbesef sprak. Wonderen bestaan niet, goed onderzoek wel. En daarvoor is geld nodig en dat is lastig. Een van de grotere lessen die Maarten overhield aan zijn leed, hij kan er zelf prachtig over vertellen tijdens presentaties, is dat je je moet richten op waar je wel controle over hebt.

Een onmogelijke missie?

Je kan meezwemmen met de meute en vechten om je plekje in het grotere bestaan of je kan afwijken en je eigen pad kiezen. Zoals Maarten al eens eerder deed in zijn olympische finale, zoals hij zich ook scherp blijft afzetten tegen de term ‘het gevecht tegen kanker winnen’ en zoals hij deze onmogelijke missie omarmt om de Elfstedentocht zwemmend af te leggen. Wie weet is kanker verdrijven dat ook, een onmogelijke missie? Een vraag waar je jezelf bij neer kan leggen als een te accepteren feit, of je kijkt wat je kunt doen en waar jij invloed op hebt. En wat een invloed had dit huzarenstukje, Nederland leefde mee, stond klaar langs de kanten van de Friese wateren en volgde de tocht via livestream en social media.

Onmogelijke vragen bestaan niet, iemand die dit gelooft en uitdraagt door onmogelijke uitdagingen aan te gaan oogst niet alleen lof en respect maar brengt nog iets veel groters: Geloof. Geloof dat er een oplossing bestaat voor een ellendige ziekte als kanker en dat jij daar zelf aan kan bijdragen op welke manier dan ook. Opdat iedereen die de pech heeft dit te moeten ondergaan een betere kans heeft om te overleven. Maarten deed het door een ongelofelijke 160 kilometer te zwemmen, wij kunnen dat doen door te doneren.

Doneer op: www.11stedenzwemtocht.nl

Mark Tuitert

  • Deel artikel op: