{{vm.keywords}}

  

 

DE WIELERWETTEN VAN MATHIEU VAN DER POEL  

Springend en schreeuwend zaten we voor de televisie: mijn vrouw, kinderen, blaffende hond en ik. We zijn in ons gezin gek van sport, en daarom ook wel iets gewend. De finale van de Amstel Gold Race 2019 had echter niemand voorspeld. Een finale met een gouden rand door de nieuwe godenzoon van het fietsen, Mathieu van der Poel, gaf zelfs bij ons aanleiding tot een vreugdedans.

 

Een beetje beladen term wellicht, ‘godenzoon’. Toch klinkt deze niet zo gek als je afstammeling bent van Adrie van der Poel en Raymond Poulidor. Genetisch gezien klopt het als een bus bij Mathieu, maar daar houdt het niet op. Op drie kilometer van de finishstreep komt hij met een huzarenstukje dat tart met alle hedendaagse wielerwetten.

 

Voorbeelden van die wetten zijn dat je veel uren en kilometers maakt in het voorseizoen, en rustig opbouwt met lange koersen. Bij veldrijder Mathieu gaat het echter net iets anders. Vaak koerst hij niet langer dan een uurtje in de wintermaanden. Dit gaat veelal op maximale hartslag en vermogen, iets waar je in de standaardtrainingen bijna nooit aan toe zult komen.

 

Een ander voorbeeld is dat je eerst je bordje van je tegenstander behoort leeg te eten. Als je weet dat je de snelste man in de groep bent zorg je voor een reserve en laat je anderen het werk doen. Kijk naar Julian Allaphillipe in de finale. Geen trap te veel, wachtend op zijn medevluchter Jakob Fuglsang die precies hetzelfde dacht. De afwachtendheid van beide heren was te verwachten: één minuut voorsprong op drie kilometer van de meet kwalificeert als een straatlengte.

 

Van der Poel maakt zijn eigen wetten, en niet louter uit aanleg. Ze komen voort uit de liefde voor het koersen en het geen genoegen willen nemen totdat de aller-, allerlaatste opties zijn uitgeput. Rijdend aan kop van de achtervolgende groep stoof hij in volle vaart op de kopgroep af, een lint van slingerende uitgewoonde collega’s achterlatend. Terwijl zijn collega’s happen naar adem maakt Mathieu het onmogelijke mogelijk. Op vierhonderd meter voor de meet ruikt Van der Poel de koplopers die sprinten voor de overwinning en trekt hij nog een keer vol aan. Een oppermachtige geweldsexplosie brengt Mathieu in het wiel van de kansloze voorgangers, en daar voorbij. Een fenomenale prestatie bezorgt hem de overwinning in de enige Nederlandse voorjaarsklassieker. Met de rechterhand op de helm en het hoofd schuddend van ongeloof passeert Mathieu als eerste de meet.

 

Wij springen op en beginnen te juichen dankzij deze onmogelijk goede finale. Dit is de ultieme beloning voor Van der Poel, het publiek en de organisatie. En voor ons op de bank… puur genieten. Mathieu, bedankt.  

 

Wil je nog een keer nagenieten van dit spektakel? Bekijk dan de video hieronder! 

 

 

 

 

 

Subscribe First

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Gerelateerde posts









Laat een reactie achter


U heeft uw naam niet opgegeven
U heeft geen of een ongeldig e-mailadres opgegeven

Wij hebben uw reactie successvol ontvangen.
Oeps, er is iets mis gegaan bij het versturen. Probeer het later opnieuw.

Reacties

Reactie van {{review.naam}}

{{review.reply}}

{{review.datum | date: 'dd MMM yyyy'}}



Deel deze blog:



Recente blogs

{{ post.title }}

Blog categorie├źn

{{c.name}}